Calcifar 400 mg jonów wapnia, lek na uzupełnienie niedoborów wapnia, 100 kapsułek

Calcifar to lek zawierający węglan wapnia, będący źródłem 400 mg jonów wapnia zjonizowanego w jednej kapsułce twardej. Wapń bierze udział w mineralizacji tkanki kostnej, warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i pracę mięśni, w tym mięśnia sercowego, a także uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Lek stosuje się doustnie, zwykle w dawce od jednej do trzech kapsułek na dobę, w zależności od indywidualnego zapotrzebowania na wapń.

Kiedy stosować Calcifar

Calcifar stosuje się w stanach zwiększonego zapotrzebowania na wapń, do których należą ciąża i okres karmienia piersią, a także przy nieprawidłowym żywieniu ubogim w wapń. Lek znajduje zastosowanie w zaburzeniach wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych oraz przy obniżonym stężeniu wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, w tym w zapobieganiu wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Calcifar stosuje się również profilaktycznie i uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy, w stanach po długotrwałym unieruchomieniu oraz w okresie rekonwalescencji po złamaniach kości, a także wspomagająco w przebiegu przeziębień i chorób alergicznych.

Jak stosować Calcifar — dawkowanie

Zwykle stosuje się jedną kapsułkę twardą Calcifar, czyli 400 mg jonów wapnia, od jednego do trzech razy na dobę, najlepiej w trakcie posiłku. Nie należy przyjmować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, co odpowiada trzem kapsułkom leku. Dawkowanie zależy od indywidualnego dobowego zapotrzebowania na wapń — dorośli potrzebują zwykle 800 do 1200 mg, kobiety w ciąży i karmiące piersią 1000 do 1500 mg, kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej 1500 mg, kobiety po menopauzie stosujące HTZ około 1000 mg, a osoby powyżej 65. roku życia 1500 mg na dobę. Dla przykładu, dawka 1000 mg wapnia odpowiada mniej więcej dwóm i pół kapsułki Calcifar, dlatego w praktyce zaleca się przyjmowanie dwóch do trzech kapsułek dziennie, zgodnie z ustaleniami lekarza. U dzieci powyżej 12. roku życia zwykle stosuje się od dwóch do trzech kapsułek, czyli 800 do 1200 mg na dobę, pod warunkiem że dziecko potrafi bezpiecznie połknąć kapsułkę. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować dawki podwójnej, tylko kolejną dawkę o wyznaczonej porze.

Przeciwwskazania

Calcifar jest przeciwwskazany u osób z uczuleniem na węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Leku nie należy stosować przy podwyższonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, do czego może dochodzić między innymi w przebiegu nadczynności tarczycy lub przytarczyc, przy przedawkowaniu witaminy D3, w nowotworach odwapniających takich jak szpiczaki oraz nowotwory dające przerzuty do kości, w ciężkiej niewydolności nerek i w sarkoidozie. Lek jest również przeciwwskazany w kamicy nerkowej, w ciężkiej hiperkalciurii oraz u pacjentów leczonych glikozydami nasercowymi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi w trakcie stosowania leku. Przyjmowanie dużych dawek Calcifaru, zwłaszcza razem z witaminą D, tiazydowymi lekami moczopędnymi lub produktami bogatymi w wapń, takimi jak mleko, niesie ryzyko hiperkalcemii i zespołu mleczno-alkalicznego — dotyczy to również kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia oraz pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, u których należy kontrolować stężenie wapnia i czynność nerek. Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatów wapnia, ponieważ jednoczesne stosowanie może nasilić działanie glikozydów na serce i zwiększyć ryzyko zaburzeń rytmu. Calcifaru nie zaleca się stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Interakcje

Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia i mogą prowadzić do podwyższonego stężenia wapnia we krwi, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu konieczna jest kontrola stężenia wapnia w surowicy. Kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia, co może wymagać zwiększenia dawki Calcifaru. Sole wapnia ograniczają wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie zażywanych antybiotyków tetracyklinowych, związków fluoru, chinolonów, niektórych cefalosporyn oraz preparatów żelaza, dlatego leki te należy przyjmować z zachowaniem odstępu co najmniej dwóch godzin, a bisfosfoniany lub fluorek sodu co najmniej trzy godziny przed zażyciem wapnia. Calcifar może nasilać działanie i zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych, co wymaga kontroli czynności serca i stężenia wapnia we krwi, a jednocześnie osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy. Stosowanie witaminy D w dawkach powyżej 400 jednostek międzynarodowych na dobę znacząco zwiększa wchłanianie wapnia i niesie ryzyko hiperkalcemii, dlatego przy leczeniu skojarzonym konieczna jest systematyczna kontrola stężenia wapnia. Lek zaleca się przyjmować w trakcie posiłku, natomiast nie należy go łączyć ze szpinakiem, rabarbarem ani produktami pełnoziarnistymi, ponieważ zawarty w nich kwas szczawiowy i fitynowy tworzy nierozpuszczalne sole wapnia i ogranicza jego wchłanianie.

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią zapotrzebowanie na wapń wzrasta, a przy stosowaniu dawek leczniczych Calcifaru nie wykazano ryzyka dla płodu ani dla noworodka. Kobieta w ciąży, karmiąca piersią, podejrzewająca ciążę lub planująca dziecko powinna mimo to skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku.

Działania niepożądane

Niezbyt często, czyli nie częściej niż u 1 na 100 osób, może wystąpić nadmierne stężenie wapnia we krwi oraz nadmierne wydalanie wapnia w moczu. Rzadko, nie częściej niż u 1 na 1000 osób, mogą pojawić się zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha i biegunka, a także świąd, wysypka lub pokrzywka. Z częstością nieznaną, której nie można określić na podstawie dostępnych danych, opisywano zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj przy przedawkowaniu leku i zwykle ustępujący po jego odstawieniu oraz zastosowaniu odpowiedniego leczenia.

Najczęstsze pytania

Calcifar zawiera węglan wapnia jako substancję czynną, dostarczającą 400 mg jonów wapnia w postaci 998,5 mg węglanu wapnia w jednej kapsułce twardej. Substancje pomocnicze to stearynian magnezu i talk, a otoczka kapsułki żelatynowej zawiera żelatynę, tlenek żelaza czerwony (E172) oraz błękit brylantowy FCF (E133). Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Lek dostępny jest w opakowaniu 100 kapsułek twardych. Podmiotem odpowiedzialnym i wytwórcą leku jest Biofarm Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.